Toen Jette ineens rode plekjes op haar romp kreeg, schrok ik direct. Misschien herken je dat gevoel wel. Je ziet een onrustige huid en nog voordat je het doorhebt, schieten je gedachten terug naar eerdere periodes.
Dat gebeurde bij mij ook. Jette was op dat moment ongeveer een half jaar hersteld van haar eczeem. Na een lange periode van jeuk, slapeloze nachten en zoeken naar wat haar huid nodig had, was er eindelijk rust gekomen. En toen verschenen die rode plekjes.
Mijn eerste gedachte? Daar gaan we weer.
Het leek verdacht veel op eczeem
De uitslag zat vooral op haar romp. Haar huid zag rood en onrustig uit en eerlijk gezegd leek het op het eerste gezicht behoorlijk op eczeem. Bij de huisarts werd hormoonzalf voorgesteld.
En laat ik daar meteen duidelijk over zijn: hormoonzalf heeft absoluut zijn plek. Wij hebben er in het verleden zelf veel baat bij gehad. Soms kan het een enorme doorbraak zijn en veel leed voorkomen.
Toch voelde er iets anders. Niet omdat ik tegen hormoonzalf ben, maar omdat deze uitslag anders leek dan het eczeem dat ik van Jette kende.
Mijn gevoel zei: eerst beter kijken
In plaats van direct weer te beginnen met smeren, besloot ik eerst meer informatie te zoeken. Ik las medische informatie, bekeek foto’s en zocht ervaringen van andere ouders. Steeds kwam ik uit bij dezelfde aandoening: Pityriasis rosea, ook wel de ziekte van Gibert genoemd.
Een onschuldige huidaandoening die opvallend veel op eczeem kan lijken.
Hoe meer ik erover las, hoe meer dingen begonnen te kloppen. De uitslag zat vooral op haar romp, het begon met rode plekjes en de aandoening staat erom bekend dat deze meestal vanzelf weer verdwijnt. Vaak duurt dat ongeveer zes tot acht weken.
En precies dat gebeurde
We besloten af te wachten en goed te observeren. Week na week hield ik haar huid in de gaten. Langzaam werden de plekjes minder zichtbaar, werd haar huid rustiger en uiteindelijk verdween de uitslag volledig.
Na ongeveer zes weken was alles weg.
Zonder hormoonzalf.
Wat is Pityriasis rosea eigenlijk?
Pityriasis rosea is een tijdelijke huiduitslag die meestal vanzelf weer verdwijnt. Artsen vermoeden dat het te maken heeft met een reactie van het immuunsysteem, mogelijk na een virusinfectie, al is de exacte oorzaak nog niet bekend.
Vaak begint de aandoening met één grotere plek waarna meerdere kleinere plekjes volgen. Niet iedereen merkt die eerste plek op.
Maar Jette is toch nog jong?
Dat dacht ik ook. Pityriasis rosea komt het vaakst voor bij mensen tussen de 10 en 35 jaar, maar ook jongere kinderen kunnen het krijgen. Daardoor wordt het soms minder snel herkend, zeker wanneer een kind eerder eczeem heeft gehad.
Niet iedere rode huid is eczeem
Dat is misschien wel de belangrijkste les die ik uit deze ervaring heb meegenomen. Als je jarenlang met eczeem te maken hebt gehad, ga je bepaalde signalen herkennen: roodheid, droge plekken, schilfering en een onrustige huid.
Maar soms lijkt iets op eczeem terwijl het iets heel anders is.
Andere huidaandoeningen die regelmatig met eczeem worden verward zijn bijvoorbeeld warmte-uitslag, contactreacties, virale huiduitslag en molluscum contagiosum.
Wat ik hiervan geleerd heb
Deze ervaring herinnerde mij eraan dat een huid niet altijd direct om een oplossing vraagt. Soms vraagt een huid om rust. Soms vraagt een huid om observatie. En soms vraagt een situatie om nét iets langer kijken voordat je in actie komt.
Dat betekent niet dat internet belangrijker is dan een arts. Maar wel dat je als ouder vragen mag blijven stellen wanneer iets niet helemaal logisch voelt.
Want uiteindelijk bleek Jette’s huid ons iets heel anders te vertellen dan we in eerste instantie dachten.
Disclaimer: De informatie op EczeemSamen is gebaseerd op persoonlijke ervaringen en algemene informatie. Ik ben geen arts en de inhoud is geen medisch advies. Sommige links op deze website zijn affiliate links.